TÜLİN ONAT

tulinonat

1971 yılında İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Yüksek Resim Bölümü’nü bitirdi. 1967’den itibaren yurt dışında ve müzelerde inceleme ve çalışmalar yaptı. Bunlardan en önemlileri 1970’de Paris Louvre Müzesinde Ingres’den yaptığı “The Turkish Bath” ve 1971’de Andrea Mantegna’dan yaptığı “Carvary” kopyalarıdır. 1973’de Avusturya Hükümet bursuyla Salzburg yaz akademisine gitti. 1987’de Hasan Yelmen’le birlikte Derimod Kültür Merkezi’ni kurdu ve birçok serginin tasarımını üstlendi.  Plastik sanatlar adına o günlerde Türkiye için çok önemli çalışmalar yapıldı.

İlk kez sanatçıların sergileriyle birlikte kitap ve kataloglarını hazırladı. Retrospektif  sergiler düzenledi. Onat öğretim görevlisi olduğu Marmara Üniversitesi’nden, 1983 yılında “Sanatta Yeterlik” aldı. 1990’da doçent, 2000’de profesör oldu. Halen aynı üniversitede öğretim üyesi olarak çalışmaktadır.

1970’lerde figüratif çalışmalar üretmiştir. O yıllarda ülkenin yaşadığı sosyal olaylar resimlerinde anlatımın da ağırlık kazanmasına neden olmuştur. 1980’lerin başlarında “Kadın” konusunun işlendiği yapıtları daha sonraki biçimsel çalışmalarının habercisi niteliğindedir. İlk kez kullanılan şekilli tuvaller, soyutlanmış biçimlerin tekrarı ve tekrardan doğan ritim. Bu yıllarda resimlerindeki değişim hızla artarken mekan sorunu da azalma, yalınlaştırma ve nostaljiden sıyrılma eylemlerini birlikte getirmiştir. Bu tarihlerde yaptığı mekanda köşeyi kaplayan “Galaksi” adlı yapıtı (1988, Derimod Kültür Merkezi) ilk kez tuvalin yerde de duvarla birlikte düzenlenebileceğini gösterdi ve çok ilgi çekti. Daha sonra yerde ve duvarda sergilediği kalın tuvalleri (Nesne Tuvaller, Büyük Sergi, İRHM ve ARHM 1990) ile resmin mekanla birlikte düşünülebileceğini gündeme getirdi. Tülin Onat’ın  duvar yalnızca taşıyıcı eleman değil resmin bir parçasıdır söylemi tüm sergilerinde kendini açıkça dile getirir.  Yurt içinde ve yurt dışında, pek çok grup ve karma sergiye katılmıştır. Resimleri özel koleksiyonlarda ve müzelerde yer almaktadır.

Resimlerinde önem verdiği derinlik, rengin etkisi ile yaratılan, 3. boyut, dokunma arzusu uyandıran, kabarık doku son resimlerinde iyice abartılmıştır. Tuvallerindeki soyut boyut, keserek delerek çıkartarak somuta geçmiş ve gerçek 3. boyut yaratılmıştır. Böylece kesik tuvaller ortaya çıkmıştır.

Kişisel Sergileri
1980 Devlet Güzel Sanatlar Galerisi, İstanbul
1981 Resim ve Heykel Müzesi, İzmir
1981 Turkuvaz Sanat Galerisi, Ankara
1981 100. Yıl Sanat Galerisi, Tekirdağ
1983 Galeri Baraz, İstanbul
1983 Caddebostan Güzel Sanatlar Galerisi, İstanbul
1984 Kibele Sanat Galerisi, Ankara
1984 Atatürk Eğitim Fakültesi Sanat Galerisi, İstanbul
1984 Sabancı Holding Kültür Sitesi, Adana
1985 Akbank Sanat Galerisi, Bursa
1985 Akbank Sanat Galerisi, Eskişehir
1987 Devlet Güzel Sanatlar Galerisi, İstanbul
1991 Mine Sanat Galerisi, İstanbul
1992 Yapı Kredi Kazım Taşkent Sanat Galerisi, İstanbul
1993 Kemal Satır Sanat Galerisi, Adana
1993 Galeri Zon, Ankara
1993 Galeri B, İstanbul
1995 Kunst Raum, Berlin
1996 Derimod Kültür Merkezi, İstanbul
1997 Emlak Sanat Galerisi, Ankara
1999 Pi Artworks, İstanbul (Antikaos)
2001 İş Bankası, İstanbul (Plastik Rüzgar Gülü)
2002 Pi Artworks, İstanbul (Adak Ağacı)
2007 “Sınırsız I” Aldimo Sanat Galerisi, Bodrum
2007 “Sınırsız II” Aldimo Sanat Galerisi, İzmir
2007 “Adak Ağacı III” The Marmara PERA Gallery
2008 ”Art Arda” Mine Sanat Galerisi
2009 ”Döngü” Contempopary’09, Galeri Art&Life
2011 ”Tırtılın Sonu” Kare Sanat Galerisi
2012 ”Hayal-Et” Astoria
2013 ”Parçalı Bulutlu” Merhart Galeri

Ödüller
1977 II. DYO Sergisi Onur Belgesi
1988 Devlet Resim Heykel Sergisi
1988 Mimar Sinan 400. Anma Yılı Sergisi
1988 Uluslararası Bandırma Kültür ve Turizm Festivali
1989 Güzel İstanbul Sanat Festivali
1989 Günümüz Sanatçıları, İstanbul
1989 Sanatçı bu tarihten sonra hiçbir ödüllü sergiye katılmadı.